Overzicht » Berichten, Gezondheid & Welzijn
Wolf in schaapskleding…
Door Anneke Bleeker op 30 juni 2011 – 21:00 | 135 keer bekekenGeen reacties | Deze post afdrukken
Wolven en schapen.
Zij worden in de spreektaal vaak met elkaar in verband gebracht.
Een wolf in schaapskleding.
Hij ziet er uit als een mak schaap, mogelijk als een lammetje, maar ondertussen in het geniep is het een gevaarlijke boze wolf. Een lief uiterlijk maar o wee, pas op, trap er niet in!
Boze wolf, komen we in gedachten ook bij Roodkapje.
Roodkapje en de grote boze wolf, een heel bekend sprookje. Grootmoeder werd opgegeten door de grote boze wolf en Roodkapje was het schattige meisje waar allen voor zwichtten.
Zo zielig was het, wat dat kleine meisje moest doorstaan.
Maar die ontzettend gemene wolf, die moesten ze een kopje kleiner maken!
Elk kind zal verontwaardigd zijn wanneer het dit verhaaltje krijgt voorgelezen.
Wat een wreed verhaal eigenlijk.
Sprookjes…
Zijn we wereldwijd ook niet allemaal een pion in een sprookje? Ziet de werkelijkheid er als je verder kijkt anders uit dan ons wordt voorgespiegeld?
Schapen, wolven, mensen…
Van mensen zeggen we regelmatig wanneer zij zich anders voordoen dan in eerste instantie lijkt: ‘Kijk uit dat is een wolf in schaapskleding’.
De persoon in kwestie kan zich eerst positief, aardig, sociaal en meelevend opstellen maar na verloop van tijd kan er zomaar een andere kant naar voren komen. Een minder positieve uitstraling, oneerlijk handelend, een andere mening ventilerend dan eerst, kortom je denkt meer aan de wolf dan aan het makke schaap.
Even gluren bij de buren…
Gluren bij de buren is niet netjes maar in dit geval wel geoorloofd daar wij volledig op de hoogte gehouden worden door onze collega’s, onze ‘makkers in het verzet’!
Verzet tegen alle verhalen om vooral wel te vaccineren, vooral wel dit en dat te slikken, wel… Je kunt het zo gek niet bedenken wat ons allemaal wordt voorgehouden, net een sprookje.
Verzet klinkt als een negatief woord maar wij allen wijzen de weg naar andere informatie. Gevoelsmatig verzetten wij ons tegen dat wat vele medemensen ons willen opdringen.
Puur opgedrongen door onze soortgenoten. Denk na, je ‘buurvrouw’ zal jou vertellen dat jij gif in je lichaam moet spuiten.
Omdat zij toevallig op die post zitten waar dat is geoorloofd?
Ben je mal zeg, kijk om je heen, informeer je en bedenk of je iets wel of niet wilt.
Maar zo gluren we even bij buren, onze zuiderburen wel te verstaan. We gaan even de grens over naar België.
We hebben al eerder geschreven over Marc van Ranst, de viroloog van België.
Deze man doet mij nu denken aan een wolf in schaapskleding!
Zo, dat is eruit! Maar wel gemeend!
Op het eerste gezicht leek het zo’n aardige man. Deze mening mag ik uiten want ik heb het genoegen gehad hem persoonlijk te ontmoeten op 13 februari 2010 te Gent.
De Belfort Group had een symposium georganiseerd. Een hele zaterdagmiddag stond in het teken van vaccins en farmacie.
Als tweede ‘act’ sprak John Virapen, auteur van het boek: ‘Bijwerkingen’ met als subkopje; ‘waarvan sommige dodelijk kunnen zijn’. Smeuïge middag dus met veel onthullingen want John heeft vijfendertig jaar in de farmacie gewerkt en kent alle hoeken en gaten van die industrie. Graag deed hij letterlijk een boekje open en vertelde hoe de fabrikant Eli Lilly in Zweden, waar hij directeur van is geweest, een kaskraker nodig had om de bankrekening te doen stijgen. Dat superproduct met miljardenwinst was Prozac, een antidepressivum, dat inmiddels al vele doden heeft gekost door zelfmoord. De cijfers waren in 1999: 25.000 doden en 250.000 pogingen tot zelfmoord. Dit is een zeer verkeerd middel wat te pas en te onpas wordt ingezet.
Maar de middag begon met een ogenschijnlijk geanimeerd gesprek.
Marc van Ranst zat samen met Kris Gaublomme, arts en homeopaat, aan tafel.
Peter Vereecke was de super gespreksleider en over en weer werden er gedachten gewisseld. Gedachten over het griepvaccin en vaccins in het algemeen.
Marc leek op gezette tijden zeer verbaasd over wat hij hoorde, leek niet echt helemaal op de hoogte en dat gaf de burger moed.
Zou een viroloog dan toch andere inzichten kunnen krijgen?
Is er dan toch een korter weggetje naar het einde om allen de waarheid te presenteren over wat vaccins werkelijk in ons lichaam aanrichten?
Marc en Kris, met Peter als derde persoon erbij, het was kostelijk om te zien, om naar te luisteren en om je gedachten bij te laten gaan.
Het duiveltje op mijn linkerschouder fluisterde mij in dat het een toneelstukje was.
Het engeltje op mijn rechterschouder floot mij terug.
En zo werden mijn gedachten heen en weer gebalanceerd tussen: ik wil positief denken, maar ik geloof het eigenlijk niet!
Je moet altijd van het goede uitgaan, dus ik had daar een lesje te leren, dacht ik.
De gemoederen waren nogal verhit maar we wilden toch graag de conclusie trekken dat Marc mogelijk veel niet wist wat wij allen al wel wisten. Dan was het logisch dat hij bleef hangen in zijn gedachte dat vaccins veilig en effectief waren, maar toch… Deze zuiderbuur leek toegankelijker dan onze eigen viroloog Ab Osterhaus en onze grote vriend Roel Coutinho van het RIVM. Deze heren reageren helemaal nergens op en dat kun je van de zuiderburen niet zeggen.
Recent heb ik aardig wat mailwisseling gehad met Dhr. Luc Bonneux en Marc van Ranst. Tevens zijn Peter, van de Belfort Group, en Marc zeer veel met elkaar in contact via de mail maar ook op andere wijze. Dat moeten we hen nageven.
Maar toch… schieten we hier iets mee op?
Luc Bonneux heeft zeer veel commentaar geleverd op het griepvaccin, dat ingezet werd bij de zogenaamde pandemie in de winter 2009/2010. Dus dat was regelrecht in ons straatje.
Ook komt hij met andere geluiden naar buiten als we het onderwerp mammografie ter sprake brengen; ook in ons straatje.
Maar zijn dochters zijn wel gevaccineerd tegen het zogenaamde HPV-vaccin en over polio heeft deze man een geheel andere gedachte. Als wij dan kwamen met bewijsmateriaal dat dit ook een ander verhaal was werden we zo van tafel geveegd. De toon van de mail werd anders en men duldde geen tegenspraak.
Wel, tegen een ‘geloof’ kun je niets inbrengen. Wat is iemands geloof?
Als zij heilig geloven in het goede van gifstoffen in het lichaam spuiten, dan is het einde verhaal.
En zo stopte de conversatie want je kunt een auto met vierkante wielen ook niet vooruit duwen.
En daar was de grote boze wolf!
We bleven alles op afstand volgen maar opeens was daar de grote boze wolf!
Vrijdag 24 juni verscheen er een artikel in: ‘De Standaard’, waarin de volgende alinea staat.
‘Niet de vaccins, maar de antivaccinatiebewegingen eisen vroeg of laat mensenlevens, zeggen MARLEEN FINOULST, PIERRE VAN DAMME en MARC VAN RANST. ‘We dragen met z’n allen de verantwoordelijkheid om de immuniteit van de groep te bewaken.’
Kijk en hier is nu die wolf! De andere kant komt keihard naar buiten! Verder weet men te vertellen:
Sommige vragen zich luidop af of al die spuitjes nog nodig zijn. Die twijfel krijgt voeding door een antivaccinatiebeweging die lezingen organiseert over vaccinatieschade – zelfs sommige artsen doen eraan mee. Op die manier geraken twijfelende ouders overtuigd om hun kinderen niet meer te laten inenten.
Wat is de moraal van het verhaal?
Men verliest terrein en schopt en slaat waar men kan. Daar worden de media groots voor gebruikt en dat deze zich laten gebruiken door die kant van onze samenleving is al lang bekend bij allen die het grote verhaal doorzien.
Zijn al die spuitjes echt nodig?
Ja als we hen beluisteren en Bill Gates die ook graag een duit in de welbekende zak doet dan zijn die spuiten hard nodig om ons nog meer achter de wagen te brengen dan we al zijn.
Want Bill Gates heeft letterlijk verwoord dat als we willen dat er minder mensen op de aarde wonen, we vooral moeten blijven vaccineren en medicijnen toedienen.
Dus hieruit blijkt dat we met minder overblijven als we meer spuiten.
Moeten wij dan nog steeds geloven dat die spuiten gezond zijn die aanbevolen worden door o.a. Marc van Ranst?
Beste Marc, je ontwikkelt steeds meer een beeld dat je als wolf meespeelt in een wereldwijd groot theaterstuk!
Maar dan wel een stuk in zeer veel delen, we hebben waar voor ons geld, want er komt maar geen eind aan.
We lachen soms, we zijn verbaasd, we klimmen in het toetsenbord, we mailen je dan maar weer, we doen van alles maar blijkbaar geniet je volop met al je vrienden achter de coulissen en ik wil wedden dat ‘onze’ Ab Osterhaus daar ook zijn liedje bij zingt. Tenslotte heft deze man graag het glas, dat bleek ook toen in 2009 de eerste melding binnenkwam van een kind dat de griep had welke paste in het beeld om de pandemie aan te wakkeren.
Laatst in Brussel op de bijeenkomst met de WHO en farmacie lag de grote nadruk op meer aanprijzen van vaccins via reclamespotjes. Ab heeft die dag goed zijn best gedaan; ik weet dit uit de eerste hand, dus er is niets overdreven.
Ja heren, jullie kunnen nog zo je best doen, we zijn op de hoogte en zien de puzzelstukjes op hun plaats vallen.
Wolven huilen in het bos.
Wie in afgelegen bossen komt kan de wolven mogelijk horen huilen. Het zou heel mooi zijn als deze heren, gekleed in wolvenpak zich voordoend als schapen, het tij keren en inzien dat er een andere weg is. Ga een poos een donker bos in en bezin je. Misschien ga je huilen als de wolven in het bos.
Mogelijk zie je dat wat je altijd hebt geloofd toch een ander verhaal blijkt te zijn.
Gedane zaken nemen geen keer maar er voor uit komen dat je door voortschrijdend inzicht tot andere gedachten bent gekomen zal prijzenswaardig zijn.
We zijn allemaal gelijk, allemaal kregen we dezelfde kansen en allemaal dragen we verantwoording voor onszelf en onze kinderen zolang zij dat nog niet zelfstandig kunnen.
Hoe bizar is het om via de krant de druk op ouders zo groot te maken, alsof zij misdadiger zijn als zij nadenken over vaccins? Als zij inzien dat het mogelijk niet verstandig is?
Bijzonder is ook dat wij regelmatig verhalen krijgen van ouders met ongevaccineerde kinderen. Deze kinderen blijken het veel beter te doen dan hun leeftijdsgenootjes als we kijken naar ziekten en doorlopende klachten en kwalen.
Maar dat mag niet als waarheid gepresenteerd worden.
Nee we kunnen beter een baby binnen twaalf uur na geboorte al bestoken met een vaccin. Slim, meteen lichaamsvreemde stoffen erin, eerste aanval!
Dat is wat men per oktober in Nederland wil. Pasgeboren baby’s binnen twaalf uur het Hepatitis B vaccin toedienen. Vervolgens komt er nog genoeg bij in het eerste levensjaar en daarna is het toch zó gek als een kind begint te kwakkelen.
We hadden toch het goede met hem of haar voor? Waarom dan doorlopend benauwd? Verkouden? Hoestend? Oorpijn? En de rest?
Waarom zijn ongevaccineerde kinderen veel minder vatbaar?
Vroeger, heel vroeger…
Vroeger, toen wij nog dichtbij de natuur leefden aten wij wat ons voorhanden kwam. We hielden ons niet bezig met dieetvariant zus of zo. We aten gewoon wat op ons pad kwam.
Vaccins groeiden ook toen niet aan de bomen en zomaar iets inspuiten om op voorhand zogenaamd iets te voorkomen, daar had men helemaal niet van gehoord.
Marc, ik weet een goed boek voor je…
Beste Marc ik weet een goed boek voor je: Anastasia.
Als je dat boek leest, het eerste deel, wil je als het kwartje valt zeker de volgende delen ook lezen en dan zul je mogelijk vanzelf een ander beroep willen kiezen want dan begrijp je dat vaccins te zot voor woorden zijn.
Dan kun je niet meer de verantwoording nemen om je medemens een spuit met gif in te laten spuiten. Dan begrijp je ook de diepere woorden van Bill Gates. Dan zul je echt begrijpen wat puur leven is!
Veel leesplezier!
Links:
Artikel in ‘De Standaard’
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=S23BO4UM
Boek: Bijwerkingen
http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872138&PC=AB24AD8F
Boek: Anastasia
http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789077463123&PC=AB24AD8F
Auteur: Anneke Bleeker
Bronnen: www.verontrustemoeders.nl , www.gezondverstandavonden.nl
Bron Afbeeldingen: Anneke Bleeker (mogen met bronvermelding worden gebruikt)
Anneke Bleeker, oprichter van de website verontruste moeders, belicht in ‘schrijfsels’ de meest recente gebeurtenissen op vaccinatie-, voedings- of ander actueel gebied. Leesmeer van Anneke Bleeker
